Czy mam nerwicę?

Jeżeli stwierdzisz u siebie objawy nerwicy lękowej, powinieneś przede wszystkim wykonać kilka istotnych badań, które wykluczą somatyczne przyczyny występujących objawów. Pamiętaj, żeby analizować ich wyniki w porozumieniu z lekarzem, a nie na własną rękę.

Przyczyny somatyczne zaburzeń typowych dla nerwicy lękowej oraz badania, jakie należy zrobić, żeby je wykluczyć:

1. Nadczynność i niedoczynność tarczycy.

W pierwszej kolejność powinieneś zbadać sobie poziom hormonów tarczycy. Tarczyca znajduje się nad mostkiem i wydziela dwa hormony: tyroksynę i trójjodotyroninę, które odpowiadają m.in. za regulację temperatury ciała oraz tempo przemiany materii. W przypadku, gdy tarczyca wydziela zbyt mało hormonów, mówimy o niedoczynności tarczycy. Objawy niedoczynności to depresja, brak energii, tycie, zmęczenie, ospałość. A także typowe dla nerwicy objawy zimnych stóp i rąk oraz pogorszenie koncentracji i uwagi

W przypadku nadczynności tarczycy mogą się pojawić objawy takie jak: lęk, nadpobudliwość, nerwowość, zaburzenia snu, spadek masy ciała, przyspieszenie pracy serca, obfite pocenie się i wyższe temperatury ciała.

Badania, które należy wykonać, aby stwierdzić niedoczynność lub nadczynność tarczycy to:

  • Poziom TSH

Jest to hormon tyreotropowy, wydzielany przez przysadkę mózgową, który reguluje wytwarzanie hormonów przez tarczycę. Wartość TSH na poziomie 3 lub wyżej wskazuje niedoczynność tarczycy. Wartość poniżej 1 wskazuje na nadczynność tarczycy.

  • T4 to wolna tyroksyna, mniej aktywna forma hormonu tarczycy, która jest gotowa przekształcić się w formę T3.
  • T3 (wolna trójjodotyronina) – aktywna forma hormonu tarczycy. Jej niski poziom jest związany z wystąpieniem zaburzeń depresyjnych.
  • Antytyreoglobulina i antytyreoperoksydaza są to przeciwciała, które mogą atakować tarczycę i zaburzać jej pracę. Ich wysokie stężenie świadczy o zapaleniu tarczycy znanym pod nazwą choroby Hashimoto.

2. Choroby serca i zaburzenia poziomu elektrolitów.

W przypadku zaburzeń pracy serca powinieneś zrobić EKG, które wykluczy choroby serca i nieprawidłową pracę oraz powinieneś zbadać poziom elektrolitów:

  • Sodu
  • Potasu
  • Wapnia
  • Fosforu
  • Magnezu

3. Borelioza.

Jest to wielonarządowa choroba zakaźna wywołana przez bakterie należące do krętków i przenoszona przez kleszcze. Zazwyczaj w pierwszym etapie zakażenia w miejscu ugryzienia pojawia się rumień. Jednak kiedy rumień znika, a my tego nie zauważymy, bakteria zaczyna roznosić się po całym organizmie i osadzać w tkance łącznej, w mięśniach, w tance nerwowej i mózgu. W zaawansowanej fazie choroby mogą wystąpić dolegliwości typowe także dla nerwicy. Aby stwierdzić u siebie boreliozę należy wykonać odpowiedni test z krwi.

4. Kandydoza.

Ostatnio coraz więcej mówi się o drożdżycy, czyli nadmiernym rozrostem się grzyba z gatunku drożdżaków Candida albicans. W zdrowym organizmie grzyby te żyją w symbiozie z bakteriami w jelitach i drogach moczowo-płciowych, natomiast w przypadku kandydozy namnażają się nadmiernie doprowadzając do rozprzestrzeniania się na przewód pokarmowy, tkanki i cały organizm oraz zaczynają go zatruwać.

Chociaż nie uważam poniżej opisanych badań za koniecznie przy weryfikacji nerwicy, warto jednak mieć na względzie, że taka możliwość także istnieje. O kandydozie mówi się dopiero od niedawna, nie ma więc jeszcze dobrze opracowanych strategii diagnostycznych. Dostępne badania mogą wskazywać na pewne prawdopodobieństwo istnienia kandydozy, aby jednak ją stwierdzić z pewnością potrzeba wielu badań oraz dużej wiedzy o kandydozie, której lekarze pierwszego kontaktu często nie posiadają.

W początkowej fazie kandydozy pojawiają się typowe zakażenia w postaci wysypki i infekcji drożdżakowych np. zapalenia pochwy i grzybic miejscowych (pach, stóp). Później liczba i różnorodność objawów wzrasta. Do typowych objawów zaawansowanej kandydozy zalicza się:

  • Zmęczenie i/lub wycieńczenie
  • Depresja, wahania nastroju
  • Dolegliwości żołądkowo-jelitowe
  • Lęk i napięcie
  • Alergie pokarmowe
  • Bóle głowy
  • Świąd odbyt
  • Osłabienie pamięci
  • Wrażliwość na zapachy, substancje chemiczne
  • Bóle mięśni i stawów
  • Głód słodyczy , pieczywa i alkoholu

Jedną ze specyficznych cech jest fakt, że po spożyciu cukru lub wypiciu alkoholu objawy te się nasilają. Objawy nasilają się także w miejscach wilgotnych, zapleśniałych.

Badania, które można zrobić, aby przypuszczać rozwój kandydozy są:

  • Pomiar liczby przeciwciał przeciwko drożdżakom (IgG, IgM i IgA) za pomocą badania krwi, przy czym:

• Podwyższony poziom IgG wskazuje na nadmierne namnożenie się drożdżaków w przewodzie pokarmowym
• Podwyższony poziom IgM świadczy o tym, że drożdżaki wydostały się z jelit i zakażenie jest ogólnoustrojowe
• Podwyższony poziom IgA wskazuje na zakażenie błony śluzowej

Można także zbadać kał, nie jest to jednak badanie pewne. Negatywny wynik badania nie oznacza, że nie mamy kandydozy.
Podstawą leczenia kandydozy są zmiany w diecie. Bez względu na przyczyny Twoich zaburzeń zalecane są właśnie te zmiany. Szczególnie dotyczy to zmniejszenia spożycia cukru oraz produktów przetworzonych, o czym będę jeszcze pisać.

Pamiętaj, aby pokazać wyniki lekarzowi pierwszego kontaktu. To on ostatecznie ma wiedzę, na podstawie której może stwierdzić, czy żadne z powyższych zaburzeń somatycznych nie występuje u Ciebie. Być może zleci Ci dodatkowe badania, które wykluczą lub znajdą somatyczną przyczynę Twoich zaburzeń.

Bibliografia:

Kompendium psychiatrii, psychoterapii, medycyny psychosomatycznej, H. Freyberger, W. Schneider, Wydawnictwa Lekarskie PZWL 2005

Lęk i fobia, E. Bourne, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2011

%d blogerów lubi to: